En azından birkaç milyar yıl içinde buna yol açabilecek bir neden görünmüyor. Fakat coğrafi görüntüleme yazılımları üreten ESRI firmasında görevli Witold Fraczek, bu düşünceden yola çıkarak sanal bir modelleme yaptı.

Populer Science dergisinde yer alan habere göre, Dünya’nın kendi ekseni etrafında dönerken oluşan merkezkaç kuvveti, yeryüzündeki suyun yani okyanus ve denizlerin yeryüzündeki dağılımını belirliyor. Dünyanın ekvator üzerinde saatte bin 667 km olan dönüş hızı, merkezkaç kuvveti sayesinde suların önemli bir bölümünü ekvatora doğru itiyor.

Dünya kendi ekseni etrafında dönmeseydi, bu suların büyük bölümü kuzey ve güney kutuplarında birikecekti, Chicago’nun kuzeyi, Buenos Aires’in güneyi, Marmara bölgesi ve İstanbul tamamen sular altında kalacaktı ve kutupların çevresinde iki büyük okyanus oluşacaktı. Bu durum ayrıca, haritada görüldüğü gibi, gezegenin ortasında tek parça halinde geniş bir kara şeridinin oluşmasına yol açacaktı.