Logo
Dark Light
Bumerang - Yazarkafe
Unutulmayan Dostlar; Sümer Verda Curtis
Bu yazı  9280 kere görüntülenmiş olup, YAZARın kendi görüşlerini ifade eder...

Sevgili Sümer Curtis ile 1973 yılında başlayan dostluğumuz, yıllardır sürüyor. Uzun zamandır onunla ilgili bir yazı hazırlamak istiyordum. Bir türlü nereden başlayacağımı, nasıl yazacağımı bilmiyordum. Çünkü onu üç, beş kelime ile anlatmak imkansızdı.

1 Ocak 1937’ de İstanbul’da dünyaya gelen Sümer Curtis, İstanbul Konservatuarı’nda dört yıl okuduktan sonra, 1956 yılında, Amerika’ya gider. Orada evlenip yerleşen Sümer, Southerm Unıversty’de lisan ve müzik eğitimi alır. Amerika’da kaldığı sürede, zenci hakları için çalışmalar yapmış, çalıştığı yerlerde, söylediği şarkılarda, duygularını dile getirmiştir. Türkiye’ye dönüşünde en üzüldüğüm şey, onlardan ayrılmam oldu diye hüzünlenirdi.

Tanıştığımızda Sümer, Tarabya’da üç katlı müstakil, bahçeli bir evde oturuyordu. Esin Uluer ile o yıl evlenmiştik. Bir cuma günü, “hazırlan, seni en sevdiğim arkadaşımla tanıştıracağım” demişti. Gittiğimizde, kendimi bir film platosunda buldum. Işıklar, oyuncular, filmin yönetmeni, kalabalık bir kadro çekim yapıyordu. Şaşırdım kaldım. Güzel bir ses. Gülen bir yüz, hoş, narin, sarışın bir kadın “Merhaba hoşgeldiniz” diye bizi karşıladı.

Etrafa nasıl bakıyorsam ! Esin hafifçe bana “ZEREN” diye seslendi. Kendimi toparladım. Sümer’le böylece tanışmış olduk. Sonradan öğrendim ki, Sümer bazı günler, sinemacı dostlarının ısrarı ile evinde, film ve foto roman çekimlerine izin veriyormuş. Çekimler bitince, bir yerde toplanıp, kutlama yapıyorlarmış. Bir süre sonra biz de o kutlamalara katıldık.

Gittiğimiz her etkinlikte bizimle birlikte olan, Esin’in gazeteci, yazar arkadaşı Erkan Özmen de aramıza katılınca, daha da mutlu olmuştum. Çünkü Erkan çok sevdiğim, anlaştığım bir arkadaşımızdı. Onun çektiği fotoğraflara baktıkça, yaptığı esprileri hatırladıkça hala gülümserim.

Katıldığımız gecelerde kimler yoktu ki.. Müjde ve Mehtap Ar, Arif Keskiner, Eyüp Sabri Sert, Rahmetli Samim Değer, Artun Yeres… Evdeki çekimlerde Gökben, kız kardeşi Nil, Oya German, Neco, Engin Evin, Çoşkun aklıma gelen ilk isimler…

Sümer ile ilk tanıştığımız hafta, evin ikinci katına çıktığımda boy boy oynayan çocukları görünce, bir an duraladım. Esin adlarını tek tek söyleyip yanına çağırdı. Ve Sümer’in sevimli, neşeli çocuklarıyla beni tanıştırdı. Papatya, Sevgi, Dana, Frederick

Hep birlikte özenle hazırlanmış masaya oturup, çaylarımızı içmeye, pastaları, kekleri yemeğe başladık. Sohbetimiz harikaydı. Gülüşmeler, şakalaşmalar içinde güzel bir çay saati geçirdik. Akşam olurken, evde yine bir hareketlenme oldu. Bu defa her kapı çalışında, karşımda bir müzik adamını buluyordum. Çünkü kapıyı açmakla ben görevlendirilmiştim.

Adlarını yazmayı onları tek tek tanıtmayı çok isterdim. Şimdilik içlerinden en çok sohbet ettiğim üç kişiyi yazacağım… Rahmetli Atilla Özdemiroğlu onunla konuşurken, bestelediği parçaları dinlerken huzur dolardım. Hafif bir gülümsemesi vardı.. Atilla deyince hep o gülümseme gelir aklıma…

Rahmetli Süheyl Denizci müziğe imza atanlardan. Esprili, candan Ağabeyimiz. Benimle şakalaşmayı, bazen de kızdırmayı çok severdi. Atilla Şereftuğ, piyanonun başına geçer, hem çalar, hem konuşur, bazı projelerini anlatırdı. Yurtdışına gitmeyi düşünüyordu. Sonunda isteği gerçekleşti ve İsviçre’ye yerleşti… Birbirinden güzel besteleri, ödüller alıyor. Onu sevgiyle. Kutluyorum…

Sümer ile Esin o yıllarda gece kulüplerinde, çok güzel showlara imza atmışlardı. Esin programın her şeyi ile ilgilenirdi. Sümer de o eşsiz sesiyle izleyenleri büyülerdi. Sümer’i sahnede izlemek bir ayrıcalıktı. Yorumladığı şarkıları sanki yaşardı. Bazen neşeli, hareketli olur. Bazen hüzünlü bir şarkıda sizi de etkiler bir yerlere alıp götürürdü.

Çocukları ile birlikte “Mutlu Yıllar Bitmeden” 1969 yılında yorumladığı Ilgaz, Bekleyiş, Eski Dostlar Ne Oldu, Bebek adlı 45’likleri vardı. Ayrıca 1972’de Yılmaz Duru’nun Yönetmenliğini yaptığı, İrfan Atasoy, Bilal İnci, Hamiyet Yakın’ın oynadıkları ve Sümer’in evinde çekimi yapılan İblis filminde Bebek adlı şarkısını söylemişti. O yıllarda Verda Sümer olarak ün yapmıştı.

Sümerin evi günün hangi saati olursa olsun hareketliliğini kaybetmezdi. Akşamları belli bir saatte, çocuklar odalarına çekilir, bir süre sonra da uyurlardı. Böylece evin en sessiz saatleri başlamış olurdu. Ama bir bakardım. Sümer elinde birkaç kutuyla gelir. Esin’e “bu gece hangi puzzle’ı yapacağız” diye kutuları masaya koyardı. O güne kadar Puzzle hakkında bir şey bilmiyordum. Sümer’in sayesinde öğrendim. Sümer ve Esin sabaha kadar uğraşırlardı. Ben belli bir saatte yatardım. Onlar ne zaman uyurlardı bilmiyorum. Sabahları dinç bir şekilde ayaktaydılar.

Sümer bir süre sonra Amerika’ya dönmeye karar verdi. Araya ayrılıklar girdi. Uzun yıllar görüşemedik. Yazdıklarımın çoğu Sümer’in dışarıya açılan penceresinden yaşadıklarından ufak bir kesittir. Bir de onun iç dünyasında biriktirdiği hüzünlü yılları vardır. Eğer gözlerine iyi bakmasını bilirseniz, o anıların izlerini görebilirsiniz.

Sümer bir süre sonra Türkiye’ye döndü. Bir müddet İstanbul’da yaşadıktan sonra, Antalya’ya yerleşmeye karar verdi. Şimdi orada, özenle düzenlediği evinde, İngilizce eğitim verdiği talebeleri ve dostlarıyla günlerini geçiriyor.

İnsanın 40 yıl sonra hatırladığı anılarında, var olan kişiler, hala bizi gülümsetiyorsa, ve bir gün buluştuğunuzda onlara sevgi ile sarılabiliyorsak, dünyadaki en mutlu insanlarız..

Benim için o kişilerden biri de sensin SÜMER CURTİS Sevgilerimle.

Her gününüz dünden daha iyi olsun

Zeren Dağdeviren

sumer-verda-kurtis

sumer-kurtis

sumer_verda_kurtis

İBLİS

palyaco-show

1 yorum



Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.


        

UYARI: Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren ve imla kuralları ile yazılmamış yorumlar onaylanmamaktadır. Yazı ve yorumlar hiçbir şekilde sitemizin görüş ve düşüncelerini yansıtmamaktadır. Bunlar, yazan kişiyi bağlayıcı niteliktedir. Ayrıca suç teşkil edecek hakaret içerikli yorumlar hakkında muhatapları tarafından dava açılabilmektedir.
                

Eser Ürküt   Eser ÜRKÜT   eser@egehaberleri.net

 

22 Ekim 2020

Roza Arı'nın ailesi Türkiye'de SMA ile mücadele eden bin civarında anne babadan sadece bir tanesi. Roza 07 Mayıs 2020 tarihinde dünyaya geldi. Şimdi 5,5 aylık olup doğuştan T... devamını oku

 

Zeren Dağdeviren

 

 

  Zeren DAĞDEVİREN   zeren@egehaberleri.net

 

19 Ekim 2020

Kimler geldi, kimler geçti… 1800'lü yıllarda, zamanın Osmanlı Padişahlarının, Beyoğlu'nda gittikleri NAUM TİYATROSU şimdilerde ÇİÇEK PASAJI olarak bilinen yerde inşa edilm... devamını oku

 

Hüseyin Bora Çelik

 

 

  Hüseyin Bora ÇELİK   hboracelik@gmail.com

 

30 Eylül 2020

Saadete kutlu yürüyüş (1. Bölüm) Rüyaların tılsımına hepimiz elbet inanırız, iyiye veya kötüye yorarız zaman zaman; Bazen “hayırdır inşallah” diyip birkaç gün etkisinde ka... devamını oku

 

Merve Küçük

 

 

  Merve KÜÇÜK   mrv.kck1323@gmail.com

 

Yaradır insanın içi… Kabuk bağlamış yaralarına merhem olmak isterken tekrar tekrar koparır kabukları. Acıtır, kanatır siler gözyaşlarına. Derdine çare ararken dertlenir ke... devamını oku

 

Aslıhan Uğur

 

 

  Aslıhan UĞUR   aslihanugur81@hotmail.com

 

20 Ekim 2020

Benim hayvan dostu olduğumu tanıyanlar çok iyi bilir. Biri evde dört tanesi ofiste olmak üzere toplam 5 kedim var. Sokaktaki canlarımın sayısını inanın ben bile bilmiyorum. G... devamını oku

Ekrem Örsoğlu

 

 

  Ekrem ÖRSOĞLU   zeus@egehaberleri.net

 

Mahmut Taylan Tüfek

 

 

  Mahmut Taylan TÜFEK   mtaylan.tufek@gmail.com

 

18 Nisan 2018

Gazi Mustafa Kemal Atatürk’ü ne kadar tanıyoruz bunu bilmeden onun hakkında yapılan konuşmalar doğru değildir. Benc... devamı

Melahat Erten Tekeşin

 

 

  Melahat Erten TEKEŞİN   melahattekesin@gmail.com

 

Süleyman Türkoğlu

 

 

  Süleyman TÜRKOĞLU   suleymanturkoglu333@gmail.com

 

 

Ege Haberleri

Son Yorumlar